Jean-Michel Jarre Zoolook – futurystyczny eksperyment

Album Zoolook zajmuje wyjątkowe miejsce w dyskografii Jeana-Michela Jarre’a. Wydany pierwotnie w 1984 roku krążek był dla francuskiego pioniera elektroniki odważnym krokiem w nowym kierunku.

Po sukcesach albumów „Oxygène”, „Équinoxe” i „Magnetic Fields”, Jarre postanowił odejść od czysto analogowego brzmienia syntezatorów i wkroczyć w świat cyfrowych samplerów.

Efektem był jeden z najbardziej nowatorskich albumów elektronicznych lat osiemdziesiątych.

Czym jest Zoolook?

Zoolook to album oparty nie tylko na syntezatorach, ale również na ludzkim głosie. Jarre wykorzystał nagrania mowy z różnych zakątków świata i utworzył unikalne struktury rytmiczne i melodyczne. Na płycie usłyszymy głosy z Europy, Azji, Afryki, Ameryki Południowej oraz Bliskiego Wschodu.

Słowa, sylaby i fonemy zostały potraktowane jak instrument muzyczny i było to podejście bardzo nowoczesne jak na rok 1984.

Jean Michel Jarre Zoolok
Jean Michel Jarre Zoolok – reedycja 2015

Technologia wyprzedzająca epokę

Podczas pracy nad Zoolook Jarre intensywnie korzystał z samplera Fairlight CMI, jednego z najbardziej zaawansowanych systemów cyfrowych tamtej epoki. Album wykorzystuje metody takie jak:

  • sampling głosu
  • syntezatory analogowe
  • cyfrową edycję dźwięku
  • programowane sekwencje rytmiczne
  • przestrzenne efekty studyjne

Dzięki temu brzmienie Zoolook znacząco różni się od wcześniejszych albumów Jarre’a.

Lista utworów

Na albumie znalazło się siedem kompozycji:

  1. Ethnicolor 1
  2. Diva
  3. Zoolook
  4. Wooloomooloo
  5. Zoolookologie
  6. Blah Blah Cafe
  7. Ethnicolor 2

Szczególnie wyróżniają się:

  • Ethnicolor – monumentalne otwarcie albumu
  • Zoolook – tytułowa kompozycja z intensywnym samplingiem wokalnym
  • Blah Blah Cafe – jeden z najbardziej rozpoznawalnych utworów z płyty

Jeżeli wcześniejsze albumy Jarre’a kojarzą się z kosmicznym ambientem i analogowymi sekwencerami, to album Zoolook jest bardziej rytmiczny, eksperymentalny i industrialny. Czyli cyfrowy i futurystyczny.

To album, który pokazuje, jak muzyka elektroniczna zaczęła w latach 80. łączyć świat syntezatorów z komputerami.

Wydanie CD 2015

Na zdjęciach widać reedycję wydaną przez Sony Music w 2015 roku. Jest to remaster bazujący na oryginalnym materiale z 1984 roku:

  • label: Sony Music
  • copyright: 1984 / 2015
  • kod kreskowy: 88875046352

Dla kolekcjonerów to ciekawe wydanie, ponieważ oferuje lepszą jakość masteringu niż wiele starszych tłoczeń CD.

Podsumowanie

Jean-Michel Jarre – Zoolook to jeden z najbardziej odważnych albumów w historii muzyki elektronicznej lat 80. Połączenie samplingu głosu, syntezatorów i cyfrowej obróbki sprawiło, że album do dziś brzmi świeżo i nowocześnie.

Zoolook nie jest tak przystępny jak „Oxygène” czy „Équinoxe”, ale dla fanów syntezatorów to jedna z najciekawszych płyt w jego dorobku. Pokazuje moment przejścia od ery analogowej do cyfrowej i udowadnia, że Jarre potrafił nie tylko tworzyć melodie, ale również eksperymentować z technologią dźwięku.

Dla kolekcjonera płyt CD oraz fana elektronicznych brzmień jest to pozycja obowiązkowa.